14:29
przyjaciel ...
Każdy z nas odczuwa chyba potrzebę posiadania przyjaciela. Osoby której może ufać bezgranicznie, która zna go całego od początku do końca, która wie co chcemy powiedzieć zanim jeszcze otworzymy usta, która potrząśnie nami kiedy żadne inne argumenty do nas nie docierają. Każdy chce mieć osobę której może powierzyć swoje troski i która potrafi słuchać, nie tylko ciągle mówić o sobie. Wielu z nas pewnie myśli, że na niego nie zasługuje, nic bardziej mylnego. Każdy z nas zasługuje na drugiego człowieka który poda nam dłoń kiedy spadamy w przepaść i który kopnie nas w tyłek kiedy wejdziemy w najgorsze bagno. Tak trudno jest nam kogoś obdarować zaufaniem, uwierzyć że robi coś bezinteresownie. Złe doświadczenia nie pozwalają nam dostrzec jakich wspaniałych ludzi mamy obok siebie. Zrażeni porażkami nieświadomie zamykamy się na innych i nie pozwalamy im poznać nas. Trudno jest nam znaleźć osobę która odda się tej przyjaźni bezgranicznie, która będzie dla nas dostępna dzień i noc. Przyjaźń każda jedna opiera się na zaufaniu i szczerości która jest priorytetem a której dzisiaj jest tak niewiele. Przyjaciel to skarb który musimy zauważyć i docenić ponieważ to najcenniejsze co w życiu mamy.
Ja do dziś myślałam, że można znaleźć przyjaciela a raczej przyjaciółkę przez internet.. myliłam się.. dzisiaj otrzymałam wiadomość co sądzi o mnie i jaka ja to nie jestem..
OdpowiedzUsuńWiesz... to bardzo przykre co piszesz. Jak osoba która 'zna' Ciebie tylko z internetowego świata może powiedzieć o Tobie cokolwiek głębszego.? Nie rozumiem jak można być takim człowiekiem. Szczerze Ci współczuję, ale nie przejmuj się ta osoba widocznie nie była Ciebie warta ;)
OdpowiedzUsuńOde mnie pare słów na ten temat :) Miałam kiedyś przyjaciółkę od urodzenia sie znałyśmy i przyjażniłyśmy, ale jak to dzieci było różnie. Kiedy byłyśmy w starszym wieku nie było czegos takiego jak kłótnie, wkurzałyśmy się ale nie kłóciłyśmy sie, przyjaźń była dla nas ważniejsza niż wszystko inne, ważniejsza niż chłopak, któego wtedy miałam. Niestety za jakis czas ona znalazła sobie chlopaka i już nie stawiała 'nas' pond 'miłość'- zraniła i odeszła bez słowa, chociaż ciągnęlo sie to dłuższy czas. Póżniej zerwala z nim i znowu bylo świetnie, ale kiedy znalazła sobie kogoś innego... już 2 lata jak nie rozmawiamy. Było pare o takich spotkan ale moge policzyc je na jednej rece. W ciagu tych 2 lat zaprzyjażniłąm się i naprawde bardzo zbliżyłam z inna dziewczyna. Już miłość była ważniejsza dla mnie poprzez stare doświadczenie, że przyjaźń się kiedys skonczy a chłopak z którym jestem może zostanie moim mężem- wiec zrozumiałam że nie warto. Ale nasza przyjaźń byłą piękna, naprawdę... :) po jakimś czasie przez głupie nieporozumienie zepsuło się wszystko. Mimo że i ja zawiniłam raniąc przykrymi słowami ona zraniłą mnie czynami, a ja nie potrafię tego wybaczyć. Niby rozmawiamy ale juz nie tak jak kiedys i juz nie nazwałabym ją 'moja najlepsza przyjaciółką'. Dzięki temu doświadczeniu zastanawiałam sie czy to moze ze mna nie jest cos nie tak. To nie ważne, za bardzo zraniły mnie najbliższe mi i najważniejsze osoby, że już nikomu nie pozwolę się do mnie tak zbliżyć. I mimo, że chciałąbym mieć taką osobę której mogłabym powierzyć swoje troski wolę popłąkać sobie z jakiegos powodu sama niż żałować że zbliżyłam się tak bardzo z osobą, która okazałą się taka sama jak dwie poprzednie. :)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam :))